30.01.2026 Het is donderdagavond. Huh... Maar... Ja. Klopt.... My confession. With confetti. Ik schrijf mijn vrijdag mails... Op donderdagavond. ☺️ Cheater. Denk je misschien. Snap ik. Daarom. Als je me even wil volgen.... Een hele tijd terug. Naar begin 2022. Ook eind januari. Ook een grijze dag. Een dag waarop mijn innerlijke vuur plots hevig brandde, en mijn bijzondere gedachtespinsel ‘vrij-dag’ helder werd. Het was de maand waarin ik zachtjes u

23.01.2026 Zaterdagnamiddag. Mijn telefoon gaat. Bert. Ik neem op. Met een glimlach. “Hej…” Ik hoor Ayla. “Mama…” Aan haar stem voel ik het meteen. Dit is belangrijk. “Ja, schat. Wat is er?” Stilte. Dan: “Papa… jij moet het zeggen.” Enkele seconden later is Bert terug aan de lijn. Onwennige stem. “Ayla is net beginnen bloeden.” — Mijn hart. Een stilte die alles opent. En dan: een feest in mijn lichaam. Warmte. Licht. Liefde. Alsof mijn baarmoeder een dansje

16.01.2026 Ik voel hoe open mijn zenuwstelsel staat - door wat ik de afgelopen weken, maanden allemaal mocht meemaken. Alsof alle ramen tegelijk opengegooid zijn. Gedachten, gevoelens, herinneringen, toekomstbeelden — alles waait naar binnen. Soms zacht. Soms te hard. Open zijn is kostbaar. En vermoeiend. Zeker omdat ik aan het bloeden ben. 14 dagen te laat... Ik voel me moe. En bang... Ik merk hoe ik dan op automatische piloot teruggrijp naar een oude taal.