top of page
We hebben tijd.
20.02.2026 Vorige week liet ik me in duizend stukjes vallen. Vrijdag. Zaterdag. Zondag. En zelfs maandag nog. Mijn cyclus duurde vijf dagen langer dan normaal. Pas dinsdag, kon mijn lichaam ontspannen. Alsof het synchroniseerde. Laatste dagen Slag, Nieuwe maan, De komst van Vuurpaard... * Vuurpaard. Oh. Vuurpaard. Je zette de poort naar de 'next level' wijdt open. Een oneindig veld van mogelijkheden. Ik kijk rond. In alle richtingen - iets wat ik wil. Sommige va
Vicky Daniels
2 minuten om te lezen
Stille Vrijdag
13.02.2026 Soms is stilte het meest waardevolle dat ik kan delen. Mijn hart is stil. En ook nog wat opstandig... Mijn week was intens. Het leven pinpointed me — op deze plekken — hier in jouw hart — doet het nog pijn. En het is bijna Valentijn.... Ik wil nu even gewoon in duizend stukjes vallen. Zonder iets op te vangen. Of te willen begrijpen. “Doe maar...”, fluistert de spirit van Vrijdag, “I got this." Want weet je: - je hoeft niet te spreken om gevoeld te
Vicky Daniels
1 minuten om te lezen
Op de rug van het vuurpaard.
06.02.2026 Ik lig op onze rustplek. Luna tegen me aan. De paarden dromerig in de weide. Er speelt muziek, maar ze stoort. Mijn lichaam wil stilte. Ik ben in mijn innerlijke herfst. Mijn spoel draait uit. De wereld is even niet voor mij. Ik ben even niet van de wereld. Genoeg gegeven deze cyclus. Genoeg geademd richting buiten. Het is tijd om uit te bollen. Time to unwind. . ⸻ Terwijl ik hier lig, voel ik me dankbaar. Voor een beslissing die ik nam. Nu dertien
Vicky Daniels
2 minuten om te lezen

bottom of page
