Vrijdag na vrijdag.
- Vicky Daniels
- 6 mei
- 1 minuten om te lezen
03.04.2026
Ik was… Ben... onveilig gehecht.
Voila. Het is eruit.
Misschien beter...
Ik ben aan het leren hoe ik gezonde relaties aanga.
Met mezelf. Met anderen. Met mijn werk. Met de wereld.
Dat is ook de reden waarom ik blijf schrijven.
Niet omdat ik het weet. Maar omdat ik het aan het leren ben. |
Vrij-dag is de plek waar ik telkens kan terugkeren.
Naar mezelf. Naar waar ik sta in mijn proces.
En naar jou.
Jij kijkt mee.
Niet om iets te fixen. Maar gewoon…
als getuige.
En dat… betekent meer dan je denkt. |
Mijn rauwe waarheid van nu.
Het frustreert me enorm, dit bewustwordingsproces.
Vooral dat stuk waarin ik begin te weten, in te zien hoe....
maar het nog niet kan.
Alsof een 10-jarig meisje wakker is geworden in het leven van een vrouw van 47.
Er is zoveel dat ik opnieuw mag leren.
En dat is spannend.
Vooral omdat er een deel in mij het meteen perfect wil doen.
En dat… verlamt me.
Maar ik wil me niet langer verlamd of gevangen voelen.
Ik wil het niet meer perfect doen.
Ik wil het - met mezelf doen.
Mijn hele zelf.
Ik wil mezelf de ruimte geven. Ik wil me voelen groeien.
Dag na dag.
Week na week.
Ik wil mezelf met liefdevolle ogen blijven zien. En laten zien.
Vrijdag na vrijdag.
En godszijdank is dit een zekerheid.
Wat er ook gebeurt.
Hoe dit verhaal ook zal evolueren.
Er zal altijd -- een vrijdag zijn.
Voor mij.
En voor jou.
Geniet van JOUW vrijdag.
Vanuit mijn hart.
Vicky 🖤 |
Opmerkingen